Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
pasazerka
19:24
Słoneczne dni, jak ten, gdy widzieliśmy się w Trójmieście. Zimowe noce, jak podczas moich 18-tych urodzin. Ciężkie plecaki, jak ten, który kiedyś przytargałaś i niosłem go za Ciebie, przypominam sobie o nim i o Tobie, gdy niosę coś ciężkiego. Gdy myślę o swoim liceum, myślę o czasie, gdy Cię poznałem. Zawsze, zawsze gdy widzę coś, co pamiętam z dzieciństwa, wiem, że jesteś jedyną osobą na świecie, o której z pewnością mogę powiedzieć, że też to pamięta, bo to były czasy, patyk zmieniał się w dłoni w miecz i nie było komputerów.
— N.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl